tanie mieszkanie bezpośrednio warszawa bemowo //////

Newest Posts

LOKOWANIE ZYSKÓW

O  lokowaniu osiągniętych przez ten przemysł zysków de­cydują zagraniczne ośrodki dyspozycyjne, te zaś często mają ten­dencję do lokowania ich nie w kraju, w którym zostały one osiąg­nięte. Wzmiankowane wyżej zjawisko niesamowystarczalności po­zwala na wywożenie zysków pod postacią kosztów nawet wówczas, gdy w danym kraju istnieją prawne przeszkody do wywożenia zys­ków. Wywożenie zysków jest jedną z przyczyn powodujących, iż istniejący już przemysł nie pociąga za sobą procesu dalszego wzros­tu przemysłowego. „Wyspowość” i „eksterytorialność” należących do kapi­tału zagranicznego ośrodków wielkiego przemysłu, na którą tak sil­ny nacisk kładła Róża Luksemburg, jest zjawiskiem powtarzają­cym się w różnej skali we wszystkich krajach tej kategorii.

OKRES PRZEWROTU PRZEMYSŁOWEGO

W rezultacie okres przewrotu przemysłowego, bo można z pewnymi zastrzeżeniami o takim mówić, prowadzi do powstania „wysp” przemysłowych w rolniczym nadal kraju. Wyspy te często mają charakter ekonomicznej eksterytorialności, słabo będąc zwią­zano z ekonomiką kraju. Tak jest np., gdy idzie o produkcję surow­cową w całości następnie wywożoną.Należący do obcego kapitału przemysł z reguły nie jest oy się tak wyrazić — samowystarczalny; pozostaje zależny od ośrodków macierzystych w jakimś elemencie swej produkcji (są to czasem patenty i prace biur projektowych, czasem części zamienne do zainstalowanych w nim maszyn, czasem chemikalia niezbędne do wyprodukowania danego towaru).

PRZELUDNIONA WIEŚ

Są one (kraje zaś Europy Wschodniej były) krajami rol­niczymi o silnych przeżytkach feudalnych, o silnej wielkiej włas­ności ziemskiej i wielkim przeludnieniu wsi. Przeludniona wieś, dostarczająca skrajnie taniej siły roboczej folwarkom, pozwala tym krajom nie inwestować i nie mechanizować ich produkcji. Z dru­giej strony przeludnienie wsi, ciążąc na rynku siły roboczej, obniża na nim płace przeciętne, a zwłaszcza płace za pracę niekwalifiko- waną, do poziomu atrakcyjnego dla kapitału zagraniczego. Mimo pevimych przejściowych okresów o silniejszej roli interwencji rzą­dowej, zasadniczą rolę w procesie industrializacji odgrywa w tych krajach kapitał zagraniczny, szukając w nich bądź to taniej siły roboczej, bądź oszczędności na kosztach transportu (zwłaszcza prze­mysły przerabiające surowce ciężkie, produkowane w tych kra­jach), bądź przywilejów podatkowych, udzielanych przez uległe rządy, lub wszystkich tych korzyści razem.

INDYSTRALIZACJE NIE ZAKOŃCZONE SUKCESEM

Historia dostarcza wreszcie wielu przykładów industria­lizacji nie zakończonych sukcesem. Industrializacji cząstkowych, wyspowych, znających czasem okresy zrywów, nieraz o niezaprze­czalnych osiągnięciach fragmentarycznych, które jednak nie do­prowadziły kraju do przekształcenia z rolniczego w przemysłowy i do powstania ekonomiki zdolnej do samoczynnego wzrostu, lecz stworzyły ekonomikę o tendencjach stagnacyjnych. Nie mogąc z braku czasu wchodzić w typologię tej licz­nej kategorii, ograniczyć się muszę do ogólnego jej scharakteryzo­wania. Są to przede wszystkim kraje Europy Wschodniej (do dru­giej wojny światowej) i Południowej oraz kraje Ameryki Łaciń­skiej.

MODNE WSKAZYWANIE

Modne jest wskazywanie, że szybki wzrost prze­mysłu w Rosji zaczął się już w ostatnim ćwierćwieczu caratu, przy czym zapomina się o przejściowej politycznej przyczynie tego wzrostu, gdy złoty deszcz francuskich głównie pożyczek: miał usprawnić sojusznika do wykonania wyznaczonego mu zadania: związania ogromnych armii niemieckich nad jeziorami mazurskimi.Ale tego rodzaju zabawy nie przekonają nikogo. Tak ży­czliwa, jak nieżyczliwa wobec ZSRR opinia świata uznają tę pod­stawową prawdę, że wykazana tu została nieznana nigdzie .ndziej zdolność mobilizowania wysiłku mas i jednolitego, planowego wy­korzystania gospodarczego wyników tego wysiłku. Jak o Anglii można powiedzieć, że jako pierwsza, nie na­potykając konkurentów, industrializowała się w warunkach tak korzystnych, że nigdy już w ramach systemu kapitalistycznego nie mogły się one powtórzyć, tak o Związku Radzieckim można powie­dzieć, że jako pierwszy, otoczony wrogami, zdany na własne siły, niszczony w kolejnych najazdach, przeprowadzał swą industriali­zację w warunkach tak trudnych, że nigdy w ramach systemu so­cjalistycznego nie mogą się już one powtórzyć.